ogólna

Basilica di Santa Margherita

Na uwagę zasługuje poduszka, habit i Biblia św. Franciszka. Analiza historyczna przedstawia następny obiekt sakralny. Jest tutaj mowa o Basilica di Santa Margherita. Prawdą jest, że kościół został zatem postawiony na terenie istniejącego od XI wieku kościoła San Basilio. To właśnie w nim żyła, a jednocześnie zmarła święta Małgorzata.

Analizując jej postać wskazuje się, że po jej śmierci ukazywany obiekt został powiększony oraz przez następne wieki był ozdabiany wewnątrz budynku. Powstały między innymi freski, z których to do dziś zachowało się bardzo mało. Podkreśla się, że można je oglądać w popularnym Diecezjalnym Muzeum. Należy jednak pamiętać, że ogromna część uległa zniszczeniu oraz to w trakcie prowadzenia prac konserwacyjnych w XVII wieku. Następnie na przełomie XVIII wieku poddano świątynię kolejnym przebudowom. Natomiast pod koniec XIX wieku w ich efekcie z pierwotnego kształtu i wyglądu kościoła zostało niestety już niewiele.

Rys historyczny wskazuje, że Małgorzata już po śmierci okrzyknięta została przez społeczność świętą. Natomiast beatyfikacji doczekała się na przełomie 1515 roku, a kanonizowana została na przełomie 1728 roku poprzez Benedykta XIII – ówczesnego papieża. W tym czasie Święta Małgorzata został uznana patronką swojego miasta, a jej ciało jeszcze nierozkładające się można było zobaczyć w srebrnym przeszklonym sarkofagu. Miało to miejsce w głównym ołtarzu Basilica di Santa Margherita. Należy ukazać, że ten dość mało przyjemny widok zasuszonych zwłok nie dla wszystkich był jednak miłym wrażeniem. Z placu mieszczącego się obok kościoła roztaczał się bardzo ciekawy widok na dolinę Valdichiana oraz jezioro Trasimeno. Wskazuje się, że jest to jezioro, które było świadkiem niezwykle spektakularnego zwycięstwa Hannibala nad armią rzymską, którą dowodził więc Gaiusa Flaminiusa. To właśnie z uwagi na ilość bądź jakość zgromadzonych już zbiorów tego obiektu nie wypada pominąć.

Odzież uszyta została z aksamitu i brokatu, ale również haftowane złotymi nićmi szaty, które wówczas zostały wykonane już w XVI wieku odpowiednio z obowiązującymi warunkami szkoły florenckiej. Co więcej, te projekty tych niesamowicie cudownych haftów powstawały w pracowni malarza Raffaellino del Garbo oraz jego ucznia, Andrea del Sarto. Właśnie w tym muzeum są zaprezentowane jednocześnie szaty i wszelakie malowidła z projektami dokładnie tych haftów. Calutka historia powstania Museo della Accademia Etrusca sięga, aż 1727 roku i jest to identyczny czas, w którym właśnie zbudowana została Akademia. Zatem jednym ze fundamentalnych obowiązków akademii było wielkie rozpowszechnianie artystycznej kultury i historycznej bowiem dzięki wydawnictwu, wystawom, jak także zgromadzenie pamiątek dziedzictwa kulturowego mieściny Cortona. Albowiem razem z założeniem Akademii, zostało stworzone muzeum oraz biblioteka. Między najstarszymi i tymi najcenniejszymi okazami świadectw kultury etruskiej, znaleźć można również lampy z brązu, niesamowitą całą kolekcję etruskiej i rzymskiej ceramiki oraz jakiś wyrobów z brązu, a też piękne dzieła sztuki egipskiej i znacznie późniejszych czasów kolekcję sztuki, cudowne wyposażenie domu które niegdyś należało do bowiem jednej z sławnych rodzin w tymże mieście, czyli Tommasi-Baldelli3.